Францускиот сенат го отфрли „правото на смрт“ во предлог-законот за крај на животот, што претставува голем удар за поддржувачите на планираниот закон, вклучително и претседателот Емануел Макрон – известува „Кристијан дејли“. Собранието го усвои предлог-законот во мај 2025 година, но горниот дом — Сенатот — ја измени неговата формулација за време на неодамнешната дебата од 21 до 22 јануари 2026 година. Сенаторите гласаа со 144 спрема 123 да го отфрлат членот 4, кој ќе ги воспоставеше правните услови за „медицинска помош при умирање“ (евтаназија и асистирано самоубиство).
Наместо тоа, Сенатот се одлучи за членот 2, кој наведува дека секој има право на „најдобро можно олеснување на болката“, но „без каква било доброволна интервенција наменета да предизвика смрт“.
На 13 мај 2025 година, Макрон објави на социјалната мрежа X дека ја поддржува асистираната смрт. „Кога страдањето е отпорно на сите третмани, кога веќе нема никаква надеж, верувам дека треба да можеме да им помогнеме на луѓето да умрат достоинствено“, напиша Макрон, додавајќи: „Човечност и братство.“
Сенатот, исто така, ја укина контроверзната клаузула за попречување која им се закануваше на институции и здравствени работници со затвор доколку одбиеја да дозволат евтаназија во нивните простории.
Во меѓувреме, Грегор Пупиник, генерален директор на христијанската правна организација за човекови права „Европскиот центар за право и правда“, изрази и задоволство и изненадување од веста на социјалните мрежи. Тој рече дека отфрлањето на евтаназијата и асистираното самоубиство од страна на Сенатот дошло „на изненадување на сите“ и повторно го потврдило правото на палијативна грижа.
„За некои, претежно од левицата, овој текст не одеше доволно далеку во признавањето на правото на смрт, додека за други беше неприфатлив, бидејќи ‘става нога во вратата’ со тоа што ја нарушува забраната за убивање.“ Пупинк се осврна на стратегијата „нога во врата“ што ја користат поддржувачите на асистирана смрт и евтаназија, според која еднаш кога ќе се направи отстапка за да се дозволи ваква форма на смрт, тоа води кон понатамошни отстапки — односно ја отвора вратата за попопустливи закони подоцна. „Стратегијата ‘нога во врата’, која Сенатот ја отфрли, навистина постои“, рече Пупинк. „Таа со децении е прифатена од промоторите на евтаназијата од „Асоцијацијата за право на достоинствена смрт“, а се потврдува и во земјите што ја легализирале. Сите тие ги прошириле условите за пристап до ‘доброволна’ смрт за да опфатат луѓе кои страдаат од психичко страдање и малолетници.“
Неколку од тие земји, како резултат, ги намалиле инвестициите во палијативна грижа, според Пупинк. Тој посочи дека 5% од смртните случаи во Канада се предизвикани од смртоносна инјекција, додавајќи дека „процентот расте секоја година“.
„Овој текст беше ужасен“, оцени Пупинк. „Тоа дозволуваше евтаназија и самоубиство по одлука на еден единствен лекар, по усно барање на пациент, за три дена, без роднините да бидат информирани и да можат да преземат правни мерки.“
Извор: https://www.christiandaily.com/news/french-senate-rejects-planned-right-to-die-law
