„Митрополитот“ Михаило Дедеиќ, поранешниот поглавар на расколничката „Црногорска Православна Црква“ (ЦПЦ), упатил официјална жалба до Цариградскиот патријарх Вартоломеј, барајќи преиспитување и на својот личен канонски статус и на статусот на организацијата што ја предводеше речиси три децении.
Сегашниот лидер на ЦПЦ, „митрополитот“ Борис Бојовиќ, ја изрази својата желба за добивање автокефалност од Цариград и во интервју од 2024 година изјави дека Патријаршијата испратила свои претставници да го испитаат животот на ЦПЦ. Сепак, митрополитот Халкидонски Емануил неодамна изјави дека Цариград никогаш немал никаков контакт со ЦПЦ.
Во писмо со датум 18 јануари 2026 година, Дедеиќ бара да биде повикан пред канонски суд на Цариградската патријаршија, за да одговори на обвинувањата што довеле до негово одлачување од Црквата. Тој конкретно го оспорува тврдењето дека го нарушил канонското единство на Српската Православна Црква, истакнувајќи дека, како клирик на Цариград, неговото служење „не се одвивало во рамките на јурисдикцијата на Српската Православна Црква“.
Дедеиќ , кој сега е во доцните осумдесетти години од животот, ја брани својата улога во водењето на она што тој го нарекува „движење за обновување на автокефалноста на Црногорската Православна Црква“. Тој го карактеризира влијанието на Српската Православна Црква во Црна Гора како „големосрпско светосавско етнофилетистичко влијание“ и го опишува како „политички инструмент за присилна асимилација на Црногорците“.
Во писмото се предлага и формирање мултидисциплинарна комисија од каноничари, историчари, правници и социолози, која би ја претставила црковната состојба во Црна Гора пред Патријаршијата и би „иницирала сериозен, канонски и историски заснован дијалог во врска со статусот на Црногорската Православна Црква“.
Дедеиќ стана поглавар на ЦПЦ на 6 јануари 1997 година, преку јавно акламирање на Општонародното црногорско собрание во Цетиње. Тој бил ракоположен за епископ на 15 март 1998 година од страна на „патријархот“ Пимен на расколничкиот Бугарски алтернативен синод и бил востоличен за митрополит во Цетиње на 31 октомври 1998 година.
Пред да застане на чело на ЦПЦ, Дедеиќ работел како професор во Српската Православна Црква, а подоцна и како свештеник на Цариградската патријаршија во Италија. Во 1995 година бил трајно суспендиран поради низа скандали, меѓу кои и обвинувања за прељуба и проневера. По станувањето „митрополит“ на ЦПЦ во 1997 година, тој бил целосно одлачен од Црквата од страна на Светиот синод на Цариградската патријаршија.
Дедеиќ бил неспорен водач на ЦПЦ од 1997 до 2023 година, кога нејзиното Генерално собрание изгласало да биде заменет — одлука што тој не ја признава.
Во своето писмо тој изразува поддршка за „екуменските напори“ на патријархот Вартоломеј и за неговата „посветеност на меѓухристијанскиот дијалог“, при што тврди дека неодамнешните критики кон Патријархот произлегуваат од „синхронизирани и подмолни кампањи“ водени од „структури на руската безбедност и црковно-политички интереси“. Дедеиќ пишува дека и Црна Гора и ЦПЦ со децении биле цел на „истите центри на моќ“.
ЦПЦ не е признаена од ниту една канонска православна црква и, во најдобар случај, претставува околу 10% од православното население во земјата. Канонски признаената православна јурисдикција во Црна Гора останува Митрополијата Црногорско-приморска на Српската Православна Црква.
Извор: https://www.cpc.org.me/english/news/3744-metropolitan-mihailo-addresses-an-official-petition-to-the-ecumenical-patriar/ преку: https://orthochristian.com/175366.html
