На 19 февруари 2026 година во Патријаршискиот манастир „Свети Сава Освештен“, во Александрија, Египет, беше отслужена свечена Божествена Литургија по повод првото официјално чествување на свети Силвестер, Папа и Патријарх Александриски. Свети Силвестер беше вброен меѓу светителите на Православната Црква минатиот октомври од страна на Александриската патријаршија, а годинашното празнување го означи првото формално литургиско прославување на неговиот спомен.
Со Божествената Литургија началствуваше Неговото Блаженство г.г. Теодор II, Папа и Патријарх Александриски и на цела Африка. Сослужуваа митрополитот Германос Тамјатски – игумен на светата обител, и епископот Дамаскин Мареотски – патријаршиски егзарх Александриски. Присутни беа и клирици од Патријаршискиот двор, како и професори и ученици од Патријаршиското училиште „Свети Атанасиј“ од различни африкански земји, давајќи му на историското чествување изразито пан-африканска димензија.
Во својата беседа, Патријархот Теодор II даде продлабочен осврт на животот и делото на свети Силвестер, особено истакнувајќи го неговиот решавачки придонес во зачувувањето на архивите и ракописите на Патријаршијата. Тој нагласи дека неодамнешната канонизација на светителот не претставува создавање нова реалност, туку формално потврдување од страна на Црквата на светоста што одамна била препознаена во свеста на верните.
Патријархот потсети дека свети Силвестер бил на престолот на свети Марко во тешки времиња (1569–1590), покажувајќи се како цврст столб на Православието и буден чувар на историското и духовното наследство на Александриската патријаршија. Тој дополнително го нагласи критското потекло и подвижничкото оформување на светителот, истакнувајќи дека преку него се открива уште една силна духовна врска меѓу Крит и Александриската патријаршија. Духовно оформен во историскиот манастир „Панагија Ангаратос“ на Крит, каде што бил игумен, тој подоцна бил повикан на Апостолскиот престол на свети Марко. Патријархот со трогнатост забележа дека „Ангаратос“ е и негов „манастир на покајание“, што уште повеќе ја продлабочува личната духовна врска.
Патријархот се осврна и на местото на упокојувањето на свети Силвестер, наведувајќи дека светителот се упокоил во Господа во Линдос, на островот Родос, во Синајскиот метох на манастирот „Свети Никола“. Тоа, рече тој, не е само историски детал, туку уште една жива врска меѓу Александриската патријаршија и Синајскиот манастир „Света Екатерина“, откривајќи го поширокото црковно и духовно единство што го проникнувало животот и служењето на светителот.
Меѓу најскапоцените светињи зачувани во Патријаршиската ризница, Патријархот го истакна архијерејскиот сакос на свети Силвестер — свештена одежда што претставува живо сведоштво за неговото пастирско служење и продолжува да ја поттикнува побожноста на поклониците.
Патријархот понатаму забележа дека по радосното објавување на канонизацијата на свети Силвестер биле објавени неговата богослужбена служба и Молебниот канон, составени од митрополитот Кирил Родоски и одобрени од Светиот синод на Александриската патријаршија. Така споменот на светителот целосно се втемели во живото литургиско предание на Црквата. Тој исто така потсети дека кон крајот на 2024 година првата официјална икона на свети Силвестер била изработена од иконографот Софија Папазоглу, давајќи го првото признато иконографско претставување на новопрославениот светител. Дополнително, портрет на свети Силвестер од египетскиот сликар Сефен Гад веќе две години е изложен во Тронската сала во Александрија.
Патријархот ги потсети верните и дека при осветувањето на библиотеката на манастирот „Свети Георгиј“ во Старо Каиро, на 20 април 2022 година, библиотеката била посветена на споменот на патријархот Силвестер, нагласувајќи ја трајната благодарност за неговиот придонес кон духовното и интелектуалното наследство на Црквата.
Завршувајќи го своето обраќање, Патријархот Теодор II изрази срдечна благодарност до Архиепископот Макариј Кениски, кој го поднел предлогот за канонизација на свети Силвестер до Светиот синод. Тој истакна дека историското знаење и придонесот на архиепископот кон неодамнешните канонизации претставуваат скапоцено богатство за Престолот на свети Марко.
