Неговото Блаженство архиепископот Атински и на цела Грција Јероним II по повод Светскиот ден на борбата против дрогата, се обрати до верниот народ на Црквата и до пошироката јавност.
Во својата порака Архиепископот му пристапува на сложеното и болно прашање на зависностите, истакнувајќи ги не само разорните последици од дрогата врз животот на луѓето и нивните семејства, туку и подлабоките општествени и егзистенцијални причини што водат кон бегство и очај. Истовремено, тој ја нагласува потребата од соработка меѓу сите институции – семејството, образованието, државата и Црквата – во превенцијата, лекувањето и реинтеграцијата, упатувајќи порака на надеж и поддршка до сите што секојдневно ја водат борбата за ослободување од зависностите.
Во продолжение следува словото на Архиепископот:
Возљубени мои чеда,
Денешниот „Светски ден против дрогата“ нè повикува уште еднаш со одговорност и искреност да се соочиме со проблемот што и понатаму длабоко го ранува современиот човек и ги става на искушение силите на нашето општество.
Зад бројките, статистиките и јавните расправи стојат човечки личности. Стојат млади луѓе чии соништа се изневерени, родители кои се загрижени, семејства кои страдаат, срца што бараат помош и често не го наоѓаат патот до неа. Зависноста не е само лична трагедија; таа е рана што го допира целото општествено тело.
Невидените можности за комуникација на нашето време не успеаја да ја ублажат болката на осаменоста, додека изобилството на материјални добра не донесе вистинска насока и надеж. Технолошкиот напредок не беше секогаш придружен со соодветно развивање на духовните и моралните сили на човекот. Така се создаваат празнини што честопати се обидуваме да ги пополниме со лажни излези и привремени бегства.
Дрогата ветува олеснување, но носи ропство; ветува заборав, но создава уште поголема болка. Ветува слобода, но води кон најсуровиот облик на заробеништво. Затоа борбата против зависностите не може да се ограничи само на спречување на употребата на супстанции, туку мора да ги бара и подлабоките причини што го водат човекот кон очај, откажување и бегство од животот.
Семејството, училиштето, општеството, државата и Црквата се должни да соработуваат во превенцијата, лекувањето и општествената реинтеграција на нашите браќа и сестри кои се соочуваат со зависности. Превенцијата останува најефикасниот начин за справување со овој проблем. А превенција значи образование, љубов, присуство, дијалог, грижа за ближниот и особено за младиот човек кој го бара својот идентитет и својата цел.
Денес ја изразуваме нашата длабока благодарност кон сите здравствени работници, волонтери, терапевти и кон сите што самопожртвувано служат во тешката мисија на лекувањето и превенцијата на зависностите.
Но особено им оддаваме почит на самите борци. На оние што секојдневно се борат повторно да си го вратат својот живот. На луѓето кои со својот пример покажуваат дека падот не е крај. Да се потсетиме денес дека никој не е сам во својата борба. Колку и да е длабока темнината, Божјата светлина останува посилна. Колку и да е тежок патот на ослободувањето од зависностите, љубовта, поддршката и верата можат да отворат нови патишта на животот.
Од сè срце посакувам Господ на животот и слободата да ги укрепува сите што се борат, да ги поддржува нивните семејства и, пред сè, да го просветлува нашето општество, за да стане похумано, посолидарно и поотворено кон суштинските смисли и трајните вредности на животот.
Со отечки молитви и љубов
Архиепископ
Атински и на цела Грција Јероним II
